Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Saltar al conteníu
WikipediaLa Enciclopedia Llibre
Buscar

Astatu

De Wikipedia
Poloniu AstatuRadón
  
 
85
At
 
        
        
                  
                  
                                
                                
Tabla completaTabla enantada
Información xeneral
Nome,símbolu,númberuAstatu, At, 85
Serie químicaHalóxenos
Grupu,periodu,bloque17,6,p
Masa atómica210 u
Configuración electrónica[Xe]4f14 5d10 6s2 6p5
Electrones pernivel2, 8, 18, 32, 18, 7
Propiedaes atómiques
Electronegatividá2, 2(Pauling)
Radiu covalente127 pm
Estáu(aos) d'oxidación±1,3,5,7
enerxía d'ionización920 kJ/mol
Propiedaes físiques
Estáu ordinariusólidu
Puntu de fusión575 K(302 °C)
Entalpía de fusión114 kJ/mol
Conductividá térmica2,7 W/(m·K)
Isótopos más estables
Artículu principal:Isótopos del astatu
isoANPerioduMDEdPD
MeV
210At1008,1h3,981
5,631
210Po
206Bi
Valores nelSI ycondiciones normales de presión y temperatura, sacante que se diga lo contrario.
[editar datos en Wikidata]

L'astatu ye unelementu químicu denúmberu atómicu 85 allugáu nel grupu de loshalóxenos (grupu 17) de latabla periódica. El so símbolu yeAt.

Carauterístiques

[editar |editar la fonte]

El comportamientu químicu d'esti elementu altamenteradiactivu ye bien asemeyau al d'otros halóxenos, especialmente'lyodu. Piénsase que l'astatu ye más metálicu que'l yodu. Investigadores delLlaboratoriu Nacional de Brookhaven realizaron esperimentos nos que s'identificaron y midieron reaiciones elementales qu'arreyen al astatu.

L'astatu, siguíu delfranciu, ye l'elementu más raru de la naturaleza, con una cantidá total sobre la superficie terrestre menor de 25gramos nel mesmu intre de tiempu.[1]

Historia

[editar |editar la fonte]

L'astatu (delgriegu αστατος,astatos, que significa inestable) foi sintetizáu per primer vegada en1940 porDale R. Corson,K. R. MacKenzie yEmilio Segrè naUniversidá de Berkeley (California), bombardiandobismutu con partícules alfa. Un primer nome pal elementu foialabamino (Ab).

Obtención

[editar |editar la fonte]

L'astatu obtiénse bombardiando bismutu conpartícules alfa, llogrando isótopos209At y210At, con unperiodu de semidesintegración rellativamente altu.

Isótopos

[editar |editar la fonte]

Esisten 41isótopos conocíos del astatu, toos radiactivos. L'isótopu más llonxevu ye'l210At, que tien unperiodu de semidesintegración de 8,1 hores, y el menos llonxevu ye l'isótopu213At, con unu de 125nanosegundos.

Referencies

[editar |editar la fonte]
  1. «Astatu, l'elementu químicu más raru de la Tierra».Consultáu'l 13 de mayu de 2015.

Enllaces esternos

[editar |editar la fonte]


Elementos químicos
Llistaos
Nome |Símbolu |Númberu atómicu |Masa atómica |Puntu de fusión |Puntu d'ebullición |Densidá
Grupos
1 |2 |3 |4 |5 |6 |7 |8 |9 |10 |11 |12 |13 |14 |15 |16 |17 |18
Periodos
1 |2 |3 |4 |5 |6 |7
Series
Alcalinos |Alcalinotérreos |Lantánidos |Actínidos |Metales de transición |Metales del bloque p |Metaloides |Non metales |Halóxenos |Gases nobles
Bloques
bloque s |bloque p |bloque d |bloque f |bloque g
Control d'autoridaes

Sacáu de «https://ast.wikipedia.org/w/index.php?title=Astatu&oldid=4239331»
Categoría:
Categoríes anubríes:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp