Conviértese alcristianismu a los 32 años. Ordénase sacerdote nel añu391 y el396 conviértese n'obispu d'Hipona. Va fundar conventos au defende l'alderique relixosu pero siempre dientru la ortodoxia cristiana. La so influyencia posterior ye pervaloratible, y ta consideráu como ún de los pensadores cimeros de la historia occidental.
Les Confesiones, au narra la so autobiografía, incluyendo la so nacencia n'África, la so adolescencia rebelde, la influyencia de la so má (Santa Mónica) y la conversión alcristianismu.
La Ciudá de Dios, au dixebra'l mundu en dos reinos o ciudaes metafóriques y fala sobro la providencia, la llibertá y la moral.
La Trinidá, obra teolóxica sobre les rellaciones de les tres persones de laSantísima Trinidá: Padre, Fíu y Espíritu Santu.
La conciliación ente laFe y laRazón queda recoyida en San Agustín na fórmula sieguiente, que será tou un problema hasta finales delsieglu XVIII:"Creo pa entender"Asina, apunta que lafilosofía ha tener como puntu de salida laFe y lesEscritures, y que namás tien valor na midida que coincide cola verdá cristiana: lafilosofía tien, poro, un papel subordináu, al serviciu de lateoloxía.
Pa San Agustín,Dios creare'l mundu"ex nihilo" (del res). La materia ye una seición deDios, resultáu d'una decisión llibre y voluntaria, un autu espontaneu del amor divín.Poro, la creación deplázase nel tiempu y los seres individuales lleguen a la so madurez nel trescursu desi tiempu, acordies cola providencia divina.Pero la materia nun ye eterna, naz y camuda colos tiempos a diferencia de la eternidá de Dios.
A la hora d'abordar esta entruga, San Agustín estrema ente dos clases de mal:
Elmal físicu o natural, que provién deDios. Ye más una deficiencia cuyo orixe hai de lo atopar na mesma materia.
Elmal moral, ye obra delser humanu y del so comportamientu inxustu énte los semeyantes de so. Tien el so orixe na llibre voluntá cola que Dios creó al home. Poro, Dios nun ye responsable del mal usu de la llibertá.
Lafilosofía de laHistoria d'Agustín describe un procésu qu'afeuta a tol xeneru humanu. Trátase d'una historia universal constituida por una serie de sucesos qu'avancen haza un fin enfotaos pola providencia divina. Pero esti procesu carauterízase pol conflictu pente les dos comunidaes qu'habiten el mundu:
Laciudá de Dios. Tolos que siguen aDios, que constituyen unailesia invisible y son pelegrinos naTierra empobinaos a un fin trescendente y una recompensa eterna.
Laciudá terrena, formada polos que posaren el so amos nel mundu, en si mesmos, los que renunciaren a Dios y tan condergaos a la muerte eterna.
A diferencia de la concepción cíclica deltiempu y de lahistoria carauterística de lafilosofíagriega, Agustín afita la so representación de la Historia nuna concepción literal, progresiva y finalista deltiempu.
↑Afirmao en:autoridaes BNF. Identificador BnF:11889551s. Data de consulta: 20 xunetu 2023. Autor: Biblioteca Nacional de Francia. Llingua de la obra o nome: francés.
