Gg
Dr latinischBuechstabG isch dr einzig Buechstab, wo s numen imlatiinische Alphabet git. ImEtruskische gits nämlig nume aiPhoneem /k/ un kei /g/, dorum hets latinisch Alphabet zersch kei Buechstab fir s /g/ ghaa:Q,C unK sinn alli fir /k/ benutzt worde, bzw. QV für /kʷ/ (grundets /k)/. Dorum hed me s G bildet, indämm mer em C e zuesetzlige Strich gää hed.
Hit stoot G in de meischteSprooche für /g/, so imFranzösische,Italiänische undÄnglische. Allerdings isch /g/ i degermanische Sprooche hiffigstimmloos (=[k]); imAlemannische (un au imIsländische usserdäm i ganzSidditschland) isch /g/ immer stimmloos. In de alemannische Dialäktortografie vo drDütschschwytz schtoot <g> aso gnau gnoo für [k], <gg> fir eGeminat [kː], währendK für [k] bzw. [kː] stoot, hiffig aber au füraspirierts [kʰ] (imBaselditsche,Bindnerische) un firaffrizierts [k͡x]. Fir z'verditliche, dass s' /g/ stimmlos isch sich aber vum [k] unterscheidet, wird de Luut meischtens mit [g̊] transkribiert.
