Tomasz Stanisław Dangel (ur.4 marca1954 wWarszawie[1]) –polski lekarz, doktor habilitowany nauk medycznych, działacz społeczny, twórcaFundacji Warszawskie Hospicjum dla Dzieci.
W młodości działał w harcerstwie, był m.in. komendantemszczepu 208 WDHiZ (1975–1976)[2].
W 1978 ukończył studia naAkademii Medycznej w Warszawie[1]. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1989 wCentrum Zdrowia Dziecka na podstawie rozprawy zatytułowanejZastosowanie znieczulenia krzyżowego podczas cewnikowania serca i angiokardiografii u dzieci. Habilitował się w 2001 wInstytucie Matki i Dziecka w oparciu o pracęDomowa opieka paliatywna nad dziećmi w Polsce. Model, potrzeby, możliwości i ich ocena[3].
Od końca lat 70. związany z opozycją demokratyczną. Był współpracownikiemKomitetu Obrony Robotników. W 1980 zorganizował Komisję Zakładową„Solidarności” w CZD. Po wprowadzeniustanu wojennego organizował podziemne struktury związku, później działał w opozycyjnych Organizacji Niepodległość i Liberalno-Demokratycznej Partii Niepodległość (jako przewodniczący oddziału warszawskiego)[1]. W ramach niejawnego Międzyzakładowego Komitetu Koordynacyjnego współtworzył sieć dystrybucjiwydawnictw drugiego obiegu w CZD, był redaktorem naczelnym pisma LDPN „Orientacja na Prawo”[4].
Od 1979 do 1993 zawodowo pracował w Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. W 1988 wyjechał jako ochotnik do Armenii potrzęsieniu ziemi[1]. Jako lekarz specjalizował się w zakresieanestezjologii imedycyny paliatywnej. Kierował Zakładem Opieki Paliatywnej w Instytucie Matki i Dziecka[5]. W 1994 założył pierwsze hospicjum pediatryczne, tj. Warszawskie Hospicjum dla Dzieci, w którym podjął pracę[1]. W 2006 wszedł w skład Komitetu Doradczego Etyki Klinicznej w Centrum Zdrowia Dziecka, będącego pierwszym tego rodzaju komitetem w Polsce[6].
W 2009,za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony Krzyżem OficerskimOrderu Odrodzenia Polski[7]. Wyróżniony także m.in.Krzyżem Wolności i Solidarności (2023)[8], Złotym Medalem Alberta Schweitzera (2003),Orderem Ecce Homo (2005), nagrodami przyznawanymi przez organizacje pozarządowe[5].
Tomasz Dangel jest synemJana Dangla i Teresy z domu Druckiej-Lubeckiej, córkiKonstantego Druckiego-Lubeckiego. Jest mężem lekarkiJoanny Szymkiewicz-Dangel i bratemPawła Dangla[9].