Izotopy wodoru –izotopypierwiastka chemicznegowodoru (symbol H), z których trzy występują na Ziemi naturalnie. Ze względu na duże względne różnice w masach atomowych najlżejszych izotopów, różnią się one wyraźnie właściwościami chemicznymi i fizycznymi. Z tej przyczyny wodór jest jedynym pierwiastkiem, którego izotopy (naturalne) mają swoje własne nazwy: prot (1H),deuter (2H) itryt (3H). Prot i deuter są stabilnymi izotopami, tryt i masywniejsze izotopy wodoru sąradioaktywne.
Wodór występuje naturalnie na Ziemi jako mieszanina trzechizotopów:1H (>99,98%),2H (ok. 0,015%), i3H (ślady). Średniamasa atomowa tej mieszaniny wynosi 1,00794u. Pozostałe izotopy wodoru (4H–7H) zostały wytworzone sztucznie[1][2].
1H stanowi ponad 99,98% wszystkich atomów wodoru. Jegojądro zawiera jedynieproton, a masa atomowa wynosi 1,00782503207(10) u[3]. Opisywane właściwości chemiczne wodoru i jego związków w praktyce odnoszą się zazwyczaj do tego izotopu. Nazwaprot jest obecnie rzadko używana.
2H jest drugim stabilnym izotopem wodoru; zawiera proton ineutron w jądrze. Stanowi 0,0026–0,0184% wodoru występującego na Ziemi. Deuter nie jest radioaktywny ani toksyczny. Woda zawierająca atomy deuteru zamiast protu towoda ciężka.
4H jest wysoko niestabilnym izotopem wodoru. Jądro składa się z protonu i trzech neutronów. Został sztucznie wytworzony w laboratorium w wyniku bombardowania trytu rozpędzonymi do dużej prędkości jądrami deuteru[5]. Obecność wodoru-4 została stwierdzona przez wykrycie emitowanych protonów. Jegomasa atomowa wynosi 4,02781±0,00011 u[3]. Ulega rozpadowi poprzezemisję neutronu i maokres połowicznego rozpadu (1,39±0,10)×10−22 sekundy[6].
5H jest kolejnym wysoko niestabilnym izotopem wodoru. Jądro składa się z protonu i czterech neutronów. Został uzyskany razem z wodorem-4 podczas bombardowania trytu rozpędzonymi jądrami trytu[5][7]. Ulega rozpadowi poprzez podwójnąemisję neutronu, a okres jego połowicznego rozpadu co najmniej 9,1×10−22 sekundy[6].
7H składa się z protonu i sześciu neutronów. Został otrzymany po raz pierwszy w 2003 roku przez grupę rosyjskich, japońskich i francuskich fizyków w wyniku bombardowania tarczy z zestalonego wodoru wysokoenergetycznymi atomami8He[2][8].
Zestawienie podstawowych właściwości jądrowych izotopów wodoru[i]
↑Y.B. Gurov, D.V. Aleshkin, M.N. Berh, S.V. Lapushkin i inni. Spectroscopy of superheavy hydrogen isotopes in stopped-pion absorption by nuclei. „Physics of Atomic Nuclei”. 68 (3), s. 491–497, 2004.
↑Gary L. Miessler, Donald Arthur Tarr: Inorganic Chemistry. Wyd. 3. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education, 2004.ISBN 978-0-13-035471-6. Brak numerów stron w książce
↑abG.M. Ter-Akopian, Yu. Ts. Oganessian, D.D. Bogdanov, A.S. Fomichev i inni. Hydrogen-4 and Hydrogen-5 from t+t and t+d transfer reactions studied with a 57.5-MeV triton beam. „AIP Conference Proceedings”. 610, s. 920–924, 2002.DOI:10.1063/1.1470062.
Niektóre informacje o izotopach pochodzą z następujących źródeł:
NuDat 2.5. National Nuclear Data Center, Brookhaven National Laboratory. [dostęp 2011-02-05]. (ang.).
Norman E. Holden in: Table of the Isotopes. W: CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 85. Boca Raton, Floryda: CRC Press, 2005. Brak numerów stron w książce