Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Igor Mitoraj

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Status wersji strony

To jest wersja przejrzana tej strony

To jest najnowszawersja przejrzana, która zostałaoznaczona15 lis 2024.Od tego czasu wykonano2 zmiany, które oczekują na przejrzenie.
Wikipedia:Weryfikowalność
Ten artykuł od 2012-09 wymagazweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formieprzypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach:Encyklopedia PWN •Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych •BazHum •BazTech •RCIN • Internet Archive (texts /inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się wdyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon{{Dopracować}} z tego artykułu.
Igor Mitoraj
Jerzy Mitoraj
Ilustracja
Mitoraj w 2014 roku
Data i miejsce urodzenia

26 marca 1944
Oederan

Data i miejsce śmierci

6 października 2014
Paryż lubCornillon-Confoux

Narodowość

polska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie

Dziedzina sztuki

rzeźba

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia PolskiZłoty Krzyż ZasługiZłoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Igor Mitoraj, właściwie Jerzy Makina, następnie Jerzy Mitoraj (ur.26 marca1944 wOederan (Niemcy)[1], zm.6 października2014 w Paryżu[2][3][4][5]) – polskirzeźbiarz, emigrant od 1968 tworzący poza granicami Polski, weFrancji iWłoszech, znany z monumentalnych rzeźb w klasycystycznym stylu, przedstawiających uszkodzone ludzkie korpusy. Zdobył uznanie szczególnie w Europie zachodniej[6].

Młodość

[edytuj |edytuj kod]

Syn deportowanej na terenRzeszy Niemieckiej polskiej robotnicy przymusowej, Zofii Makiny i francuskiegojeńca wojennego[1], oficeraLegii Cudzoziemskiej, polskiego pochodzenia[7]. Po zakończeniu wojny pojechał z matką do jej rodziców w Polsce. Dzieciństwo i młodość spędził w miejscowościGrojec podOświęcimiem[1]. Kiedy matka wyszła za mąż za Czesława Mitoraja, syn jej przyjął nazwisko ojca przybranego. Po ukończeniu Liceum Plastycznego wBielsku-Białej[1] w 1963, przez rok pracował w Miejskim Handlu Detalicznym w Katowicach. Z tej pracy zrezygnował z niewiadomych przyczyn, po czym w październiku 1965 roku rozpoczął pracę wZakładach Chemicznych "Oświęcim" w Oświęcimiu (ZChO) na stanowisku plastyka zakładowego[8]. W 1966 roku wstąpił naAkademię Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie studiował malarstwo pod kierunkiemTadeusza Kantora. Nie jest pewne czy zakończył studia w Krakowie, ponieważ koniunktura polityczna umożliwiła mu wyjazd do Paryża w 1968r. gdzie miał zamiar odnaleźć ojca, lecz do spotkania nie doszło.

Początki kariery artystycznej

[edytuj |edytuj kod]

W czasie studiów w krakowskiej ASP miał swoją pierwszą indywidualną wystawę w krakowskich "Krzysztoforach", po czym wyjechał do Paryża, gdzie zmienił swe imię Jerzy na "Igor", i udało mu się kontynuować studia wÉcole des Beaux Arts. W Paryżu zaczynał jako malarz i grafik. Fascynacja sztuką i kulturąAzteków, której doświadczył podczas rocznej podróży dookołaMeksyku wyzwoliła w nim zainteresowanie rzeźbiarstwem. Swoje prace wystawiał[9] w galerii "La Hune" wDzielnicy Łacińskiej Paryża, związanej z księgarnią o tej samej nazwie (1976).

Po otrzymaniu propozycji przygotowania wystawy dla galerii "ArtCurial" wParyżu, wyjechał na rok do centrum artystycznych odlewni wbrązie orazkamieniarzy, zajmujących się obróbką marmuru wPietrasanta we Włoszech. Tam zapoznał się z techniką, i powstały jego pierwsze prace w brązie oraz monumentalne rzeźby zbiałego marmuru z pobliskichkamieniołomów kołoCarrary.

Działalność

[edytuj |edytuj kod]

Mitoraj dzielił swój czas pomiędzy Paryżem i Pietrasantą, gdzie od 1983 miał swoją pracownię[10]. Tematyka rzeźb jest ludzkie ciało w stanie kruchości. Artysta odwołuje się często do męskich postaci mitycznych n.p. Ikar, Tyndareus, Centaur, Eros, Mars, Gorgon i wskazuje na ich ułomność przez wyolbrzymienie, fragmentacje i umyślne spękania i uszkodzenia powierzchni posągów, lub powalenie ich na ziemię. Niekiedy pada pytanie wśród widzów czy tego rodzaju sztuka nie zalicza się dokiczu[11]. Igor Mitoraj zmarł 6 października 2014 w Paryżu[5][4][2][12]. Pochowany jest na cmentarzu w Pietrasanta[13].

Odznaczenia

[edytuj |edytuj kod]

Wybrane wystawy

[edytuj |edytuj kod]
  • 1976: pierwsza indywidualna wystawa malarstwa i grafiki wGalerie La Hune wParyżu
  • 1977: indywidualna wystawa rzeźb i biżuterii z brązu wArtCurial wParyżu przy Av. Matignon
  • 1986: zaproszenie na 42.Biennale w Wenecji
  • 1989: wystawa wNew York Academy of Art
  • 1999: wystawa w Museo Archeologico oraz wOgrodach Boboli weFlorencji
  • 2001: wystawa w Muzeum Olimpijskim wLozannie
  • 2003: wystawa na placach miast Polski –Rzeźby i rysunki Igora Mitoraja:Poznań (16 października 2003 – 25 stycznia 2004)
  • 2003: otwarcie przez Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego wystawy 60 dzieł Mitoraja, w Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie
  • 2004: 56 klasycznych rzeźb Mitoraja, wykonanych z brązu, żeliwa, białego i czarnego marmuru oraz terakoty, 36 rysunków artysty z lat 1976–2001 oraz 14 rzeźb z brązu wystawionych na Rynku Głównym,Kraków (17 października 2003 – 25 stycznia 2004);Warszawa (11 lutego – 25 kwietnia 2004)

Rzeźby w plenerze

[edytuj |edytuj kod]
  • Santa Cruz de Tenerife – „Per Adriane”
  • Paryska dzielnica La Défense (wejście do Uniwersytetu) –Ikaria,Wielki Toskańczyk,Tyndareos
  • Park Olimpijski w Lozannie –Corazza
  • Piazza Monte Grappa w Rzymie –Bogini Rzymu
  • Abuta naHokkaidoTsuki-no-hikari (Światło księżyca); repliki dzieła stoją też w Londynie (przedBritish Museum), w Scheveningen (na wydmach, w pobliżu muzeum Beelden aan Zeee) i w Poznaniu.
  • Mediolan –Fontanny Centaura
  • Bazylika Santa Maria degli Angeli e dei Martiri w Rzymie – wrota do świątyni
  • Eros spętany (Eros Bendato) na Rynku Głównym w Krakowie oraz w St Louis Citygarden, USA.
  • 1994:Centaur (Centauro) na placu w Muzeum Pompejów, Forum of Pompeii. Odlew z brązu

Wybrane prace

[edytuj |edytuj kod]
  • Luci di Nara on the Beeld boulevard, Scheveningen, Holandia
    Luci di Nara on the Beeld boulevard, Scheveningen, Holandia
  • Walencja
  • Eros spętany (Eros Bendato), brąz, 1999 wystawa w Krakowie w 2003
    Eros spętany (Eros Bendato), brąz, 1999 wystawa w Krakowie w 2003
  • Madryt
  • Bazylika Matki Bożej Anielskiej i Męczenników w Rzymie
    Bazylika Matki Bożej Anielskiej i Męczenników w Rzymie
  • Gambe Alate, brąz, 2002, wystawa w Krakowie w 2003
    Gambe Alate, brąz, 2002, wystawa w Krakowie w 2003
  • Ikaro Alato, Centrum Olimpijskie w Warszawie, 2004
    Ikaro Alato, Centrum Olimpijskie w Warszawie, 2004
  • Drzwi kościoła OO. Jezuitów w Warszawie, ul. Świętojańska, 2009
    Drzwi kościoła OO. Jezuitów w Warszawie, ul. Świętojańska, 2009
  • Drzwi kościoła OO. Jezuitów w Warszawie, ul. Świętojańska, 2009
    Drzwi kościoła OO. Jezuitów w Warszawie, ul. Świętojańska, 2009
  • Héros de Lumière, Carrara marble (1986) at the Yorkshire Sculpture Park
    Héros de Lumière,Carrara marble (1986) at theYorkshire Sculpture Park
  • Igor Mitoraj - Rzym
    Rzeźba Chrystusa na drzwiach bazyliki Matki Bożej Anielskiej i Męczenników w Rzymie

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. abcdeRzeźbiarz Igor Mitoraj został pośmiertnie honorowym obywatelem gminy Oświęcim. 2023-10-26. [dostęp 2023-10-28].
  2. abNie żyje Igor Mitoraj. Słynny polski rzeźbiarz zmarł w Paryżu [online], www.gazetaprawna.pl, 6 października 2014 [dostęp 2023-06-10] (pol.).
  3. Igor Mitoraj - Igor Mitoraj - Atelier Mitoraj [online], www.igormitoraj.com [dostęp 2023-11-22] (ang.).
  4. abŚmierć Igora Mitoraja [online], Rzeczpospolita [dostęp 2023-06-10] (pol.).
  5. abZmarł Igor Mitoraj [online], Culture.pl [dostęp 2023-06-10] (pol.).
  6. ChristopherCh. Masters ChristopherCh.,Igor Mitoraj obituary [online], The Guardian, 17 października 2014 [dostęp 2024-10-18] (ang.).
  7. KeesK. Zoeteman KeesK.,What is Igor Mitoraj hiding in his sculpture [online], www.project-apocalypse, 4 grudnia 2021 [dostęp 2024-10-18] (ang.).
  8. Stabro A.,Igor Mitoraj. Polak o włoskim sercu, Poznań 2022, s. 56-57
  9. Igor Mitoraj, Yorkshire Sculpture Park, katalog wystawy 1992-1993, s. 96.
  10. Igor Mitoraj, Raadselachtige Schoonheid, Museum Beelden Aan Zee, Scheveningen, 1977, katalog wystawy w językach holenderskim i angielskim; s. 68:Biografie.
  11. MagdalenaM. Howorus-Czajka MagdalenaM.,Broken heroes...Kitsch or art? Reception of Igor Mitoraj's works [online],Roczniki Humanistyczne, 2018 [dostęp 2024-10-18] (ang.).
  12. 5 lat temu w Paryżu zmarł Igor Mitoraj, polski rzeźbiarz, tworzący we Francji i Włoszech [online], www.radiokrakow.pl [dostęp 2023-06-10] (pol.).
  13. Agnieszka Stabro: "Igor Mitoraj. Polak o włoskim sercu", Rebis, Poznań 2022
  14. Igor Mitoraj [online], gminaoswiecim.pl [dostęp 2024-07-30] (pol.).
  15. Medal Gloria Artis dla twórców i działaczy kultury. wp.pl, 5 października 2005. [dostęp 2011-07-02].
  16. M.P. z 2012 r. poz. 773Tu z imieniem Jerzy.
  17. Odznaczenia z okazji Święta 3 Maja. [w:]2012-05-03 [on-line]. Prezydent.pl. [dostęp 2012-05-03].
  18. Igor Mitoraj – Honorowy Obywatel Gminy Oświęcim [online], gminaoswiecim.pl [dostęp 2023-10-26] (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
Małopolanie Roku
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Igor_Mitoraj&oldid=75237759
Kategorie:
Ukryta kategoria:

[8]ページ先頭

©2009-2025 Movatter.jp