Helenio Herrera urodził się w Argentynie, ale już w wieku 4 lat wraz z rodzicami przeniósł się doCasablanki wMaroku, gdzie wszyscy przyjęli obywatelstwoFrancji.
W Interze zaczął stosować taktykę zwanąCatenaccio (wł.rygiel, zasuwka). Polegało to oparciu taktyki przede wszystkim na obronie, w myśl motto Herrery: „jeśli nie stracimy bramki, nie przegramy meczu”. Przez catenaccio przylgnęło do niego etykietka „grabarza futbolu”, gdyż drużyny z Włoch zaczęły szybko naśladować taktykę Herrery, choć trzeba przyznać, że Inter pod jego wodzą prezentował całkiem widowiskowy styl gry, co zaowocowało sukcesami we Włoszech i wEuropie. Równolegle z pracą w FC Barcelona i Interze, Herrera pracował zreprezentacją Hiszpanii (1959–1962), z którą gościł wChorzowie w 1959 roku, na meczu w eliminacjach Pucharu Narodów. W latach1966–1967 wspólnie zFerruccio Valcareggim, prowadziłreprezentację Włoch.Po konflikcie z kierownictwem Interu, Herrera przeniósł się w1968 doAS Roma. Z tego okresu najbardziej pamiętają go kibice w Polsce, za sprawą meczów Romy zGórnikiem Zabrze w półfinalePucharu Zdobywców Pucharów. Po okresie pracy w Romie, powrócił w1973 roku do Interu, ale nie odniósł tam już sukcesów, co spowodowane było atakiem serca po którym wycofał się z pracy trenerskiej. Powrócił do niej jeszcze dwa razy w1978 wRimini i w1979 w FC Barcelona. W1981 ostatecznie wycofał się z pracy trenerskiej. Resztę życia spędził na emeryturze wWenecji.